Landelijke Werkgroep Transplantatie Verpleegkunde.

Dagsymposium “Grensverleggend” door de Landelijke Werkgroep Transplantatie Verpleegkunde (LWTV)

Op 13 mei 2011 organiseerde de LWTV het symposium voor dialyse en transplantatieverpleegkundigen met als thema “Grensverleggend”. Het symposium werd bezocht door verpleegkundigen uit heel Nederland, van Maastricht tot Groningen!

De voorzitter opende de dag en vertelde over de betekenis van de LWTV voor transplantatie verpleegkundigen. (Zie ook www.transplantatieverpleegkunde.org).

De eerste spreker was Trust Agent Jeroen van der Schenk, die de aanwezigen enthousiast maakte voor sociale media. Ook voor verpleegkundigen wordt dit communicatiemiddel steeds belangrijker, doordat patiënten zich ook op verschillende forums bevinden zoals bijv. Twitter. Als zorgverlener dus goed om te weten wat zich op het web 2.0 afspeelt, want dat is een voorwaarde om mee te gaan in het sociale media tijdperk. Verbondenheid en transparantie zijn tevens voordelen van sociale media.

Erg interessant die social media, maar wat betekent dit als de patiënt niet kan lezen en schrijven? Miranda Wildenbeest legde uit hoe patiënten herkend kunnen worden en welke tips er zijn voor zorgverleners. Voor laaggeletterde patiënten zijn er een aantal essentiele momenten in de zorg waarbij het kunnen begrijpen van informatie cruciaal is, zoals bij verwijzingen tussen specialisten, naar het ziekenhuis toe komen, inschrijven bij de patiëntenadministratie, de behandeling zelf, en het ontslag. IMG_0387

Het ochtendprogramma werd vervolgd met een niet alledaags, maar groot probleem binnen de transplantatiegeneeskunde, namelijk orgaantoerisme. Juriste en criminologe Frederike Ambagtsheer liet een internationaal overzicht zien en vertelde ook hierbij haar eigen verhaal over haar bezoek aan een sloppenwijk in Vietnam. Erg indrukwekkend. Toch komt orgaantoerisme wel degelijk ook in Nederland voor. Er zijn patiënten die niet in Nederland op een lange wachtlijst terecht willen komen en in het buitenland (vaak het eigen land van herkomst) op zoek gaan naar een nier. Ook (dialyse)verpleegkundigen kunnen hierbij betrokken zijn en hebben zowel een zorgplicht als een beroepsgeheim. Ambagtsheer is voorstander van een landelijke richtlijn voor zorgverleners over hoe omgegaan kan worden met patiënten die in het buitenland hopen een nieuwe nier te krijgen (kopen?). Hiervoor zal zij eerst onderzoek verrichten in Rotterdam en later landelijk. De resultaten daarvan zien we wellicht terug op een volgend symposium?

Coby Annema, uit Groningen, liet tijdens haar voordracht de resultaten zien van onderzoek naar het posttraumatisch stress syndroom bij levertransplantatiepatiënten. Hieruit kwam naar voren dat dit voornamelijk optreedt in de eerste periode na transplantatie. De periode daarna nemen angst en depressie af, maar nemen toch weer toe naarmate de tijd vordert. Over het algemeen waren de patiënten heel tevreden de resultaten na de transplantatie, echter een klein deel kampt met angst en depressie. Angst en onzekerheid kwam ook naar voren in de presentatie van Wouter Duinisveld, ditmaal vanuit eigen ervaring. Duinisveld heeft in 2007 een harttransplantatie ondergaan. Voor 2006 was hij een gezonde jongeman die erg sportief was en dacht een griepvirus opgelopen te hebben.
IMG_5538

Dit werd verstoord door een longontsteking en een ziekenhuisopname. Enige tijd later stond hij op de wachtlijst voor een nieuw hart. Duinisveld benadrukte zijn onzekerheid na transplantatie, maar ook dat hij zijn grenzen steeds opnieuw moest verleggen. Een paar jaar later voelt hij zich steeds minder onzeker worden en voelt zich al helemaal geen patiënt meer. Inmiddels heeft hij alweer deelgenomen aan een triatlon en promoot hiermee het ‘donor worden’!

Zo levendig als het symposium begon, zo levendig werd de dag ook weer afgesloten! Dr. Chris Aalberts liet de deelnemers verschillende kanten van voorlichting over orgaandonatie zien. Landelijke campagnes leveren slechts sporadisch nieuwe kennis op binnen Nederland ( 8% van de gevallen ), nog minder Nederlanders onthouden echter de reclamecampagne, en slechts 1% van de Nederlanders verandert zijn gedrag en wordt donor door een landelijke reclamecampagne. Volgens Aalberts zou emotie iets meer effect kunnen hebben op een toename van meer donoren (een familielid dat ziek wordt bijv.). Populisme in de vorm van een bekende Nederlander die een nieuw orgaan nodig heeft of een bekende Nederlandse soapserie waarin een acteur een transplantatie ondergaat heeft nog het meeste effect op de Nederlandse bevolking. Voorlichting door reclamecampagnes lost het orgaantekort dus nooit op!

Tussen het ochtend en middagprogramma waren een drietal workshops waaraan deelgenomen kon worden, namelijk seksualiteit en transplantatie, immunologie en rejectie, en pré niertransplantatie screening. Allen werden goed bezocht en werden als erg leerzaam beschouwd door de aanwezige deelnemers.